mm 10 10.4

De dagboeken.

Terug op het honk waren Estrice en Hesta er weer terug. Even een knuffel en daarna afstandelijk. Meer willen gaven ze aan met fisiek contact tot een kus. Waarop je dan al of niet mocht inspelen. Met nee niet leuk voor ze. Mannelijke belangstelling aleen met gebaren. Handhaving en hier bulkatten daarvoor garant. Ishma die nog op geen enkele wijze deze toenadering had gezocht. Waarvoor hij kennelijk een nee was. En misschien wel alle mannen.

Die middag nam Estrice hem al mee naar haar appartement. Even alleen gelaten en de horst kon haar afluisteren. Na een week al gebeld daarmee  gestopt. Het lokaal Vlaams niet te verstaan. Soms internationaal. Maar dan onbegrijpelijk vaktechnisch. En TEstrice was dol op muziek, en ook die hadden ze uit te horen. Deze teleurstelling bezorgde hem wel enige spannende momenten bij de verwijderen ervan.

Die eersteweek had Estrice hem vooral aan de anderen over gelaten. Was ze druk met haar werk. Alle tid dus voor zijn missie. Maar zonder enig idee van hoe of wat. Inmiddels veel over haar wek al begrepen. Praatgraag als ze was. Har boekenkast moeten bewonderen. Met veel antiek vertaald.Mocht hij vrij in struinen. Met ook een glazen kast maar met afgesloten. Mappen en schriften. Burton, ze is een schrijver, herinnerde hij zich meteen. Haar er na gevraagd moest hij de mappen bewonderen. Met teksten, gedichten die haar hadden geraakt. Op fraai papier overgeschreven, met hier en daar ingekleurde letters. Die schriften, vaktechnische notities. Begreep hij toch niets van. Waren dus die dagboeken waar zij op uit waren.

De gelegenheid om ze te elzen kwam toen ze en de kast vergeten was op slot te den. De meeste volgeschreven. De bovenste met nog maar tien pagina’s beschreven. Die meteen opgenomen en verzonden. De kast die later weer op slot zat.

Nog dezelfde dag ‘s avonds alle tijd ze te bestuderen. Wat interessant leek, met grafieken, formules,letterreeksen. Wel internationaal maar niet te begrijpen. Behalve de hier en daar handgeschreven kanttekeningen. Die te duiden waren. Een reeks letters en daarbij ‘De Y weer normaal maar nu zonder dat syndroom’.  Boven een chemisch formule. ‘Toch een vaccin ’? Weer reeksen letters boven elkaar en de verschillen onderstreept. ‘Met eliminatie van de mannetjesmaker’. Terug naar vroeger, herstel van die farale mutatie, maar de man geen man meer? Duidelijk waar ze mee bezig was. De man zoals vrouwen die graag hadden

Kervin die meteen belde. Geweldig. Was zonder een deskundige niet te verklaren. Maar door die kanttekeningen overduidelijk. Chiavel in alle staten. De mannetjesmaker weg schrijven. Was zijb conclusie. Was ze aan het bedenken. Samen met die Hesta, en Verna? Een duivels complot dat zich openbaarde. ‘Kom terug Burton, missie volbracht’.

De dag daarop weer eens op pad door de duinen, alleen. Die hij steeds meer leerde kennen en waarderen. Het een kunnen zijn met deze natuur, In gezelschap van een van de bulkatten.  

Weer voor de geest halend wat hij gelezen had. En van Ihsna begrepen. Geen mannelijke mannetjesmakers meer, geen Cjiavel. Niet meer nodig voor die evolutie door ons heen. Nu immers door de vrouwen heen.

Verna en Ihsma met geniet het heden. De toekomst altijd onzeker een s eens fataal. De zon die eens ontploft. Vulkanen,die de wereld ineens onleefbaar kunnen maakd. Estrice waarvan hij was gaan houden. Haar roedel een te vertrouwen heden. Hij bleef nog even.